crawl

Somewhere over the rainbow... Θα περιμένω...

koumpia

Πέμπτη, 15 Φεβρουαρίου 2018

Τετάρτη, 31 Ιανουαρίου 2018

Τετάρτη (Super Dooper Blue Blood Moon)…


Υπέροχο  φεγγάρι απόψε. Αντικείμενο πόθου, ύστατη ελπίδα, μυστικιστική ερωτοτροπία. Σα να παρατηρείς κουκλάκι να κοιμάται: τόσο σιωπηλό, τόσο όμορφο, τόσο λατρευτό, τόσο ποθητό... Τόσο κοντά σου μα και τόσο αφόρητα μακριά σου...

Κυριακή, 28 Ιανουαρίου 2018

Κυριακή...


Ξύπνησα με την επιθυμία αποτυπωμένη στο μυαλό μου και τόλμησα να την μεταδώσω σε μήνυμα. Είχε ξημερώσει ελπίδα και το φως του ήλιου εισχωρούσε ζεστό από το παράθυρο που ξέχασα τη νύχτα ανοιχτό. Δεν είχα τίποτα απολύτως να κάνω εκτός από σχέδια που γυρόφερναν όλη τη νύχτα στα όνειρα μου…

Σάββατο…


Το πλοίο με κοιτούσε μεγαλόπρεπο και γεμάτο αναμνήσεις, όμως το χρώμα του είχε ξεθωριάσει με έναν επώδυνα μελαγχολικό τρόπο που έβαζε την καρδιά σε αφόρητη δοκιμασία…

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

413


«Βασίλη…» μου φώναξε ο παππούς από το απέναντι κρεβάτι μόλις με είδε να μπαίνω φουριόζος στο δωμάτιο του νοσοκομείου. «Βασίλη…Έλα να με βοηθήσεις…»
«Δεν είμαι ο Βασίλης παππού…» του απάντησα χαμογελώντας με εκείνο το χαμόγελο προσποιητής κατανόησης, που στην ουσία φανερώνει ενόχληση.
«Δεν είσαι…» είπε ο παππούς και χαμήλωσε το βλέμμα.
«Όχι, λυπάμαι…» του απάντησα. Δεν ήξερα ότι ο παππούς έπασχε από Αλτσχάιμερ, νόμιζα πως πράγματι με είχε μπερδέψει με κάποιον Βασίλη.
«Δεν είσαι…» επανέλαβε χαμηλόφωνα. Έπειτα δυνάμωσε την φωνή, με κοίταξε κατάματα και είπε: «Γιατί δεν είσαι ο Βασίλης

Δευτέρα, 8 Ιανουαρίου 2018

Χρυσόψαρα...


Μερικές φορές, εκείνο το γλυκό «πλατάγισμα» στην επιφάνεια του νερού, πίστευα πως είναι ο ομορφότερος ήχος στον κόσμο…

Κυριακή, 17 Δεκεμβρίου 2017

Τι αποκαλύπτει για ένα ζευγάρι η στάση που κοιμάται;


Ο τρόπος που τα ζευγάρια κοιμούνται δείχνει πολλά για τη σχέση τους και τη σεξουαλική τους ζωή, καθώς απλά πράγματα όπως η αγκαλιά την ώρα του ύπνου έστω και για λίγες στιγμές, φανερώνει συνειδητά & υποσυνείδητα τι ακριβώς αισθανόμαστε.

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Τα Χριστούγεννα των άλλων


Στο μαγαζί στόλισαν 2 σειρές φωτάκια, 3 γιρλάντες και ένα μικροσκοπικό άσπρο δεντράκι με πέντε στολιδάκια επάνω του. Το θέαμα είναι λιγάκι μίζερο, πρόχειρο και βιαστικό, από την άλλη όμως, άλλαξε κάπως την ατμόσφαιρα. Έγινε πιο ζεστή και υποθέτω, πιο χαρούμενη…

Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Ο χρόνος γελούσε μαζί μου αυτή την άυπνη νύχτα που δεν ήθελα να ξημερώσει...


Όσο μεγαλώνεις το μόνο που σκέφτεσαι είτε το θέλεις είτε όχι, είναι ο χρόνος. Τον σκέφτεσαι να τρέχει, τον σκέφτεσαι να τιμωρεί, να απομονώνει, να χωρίζει, να χλευάζει, να τελειώνει… Ο χρόνος σκορπάει στον άνεμο όλα όσα ονειρεύτηκες και σκεπάζει τον ύπνο σου με σάβανα μοναξιάς…

Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017

Halloween: trick or treat?


To Halloween είναι γιορτή του δυτικού κόσμου που γιορτάζεται την νύχτα της 31ης Οκτωβρίου, κατά την οποία τα μικρά παιδιά μεταμφιέζονται, κατά κανόνα σε κάτι "τρομαχτικό" και επισκέπτονται σπίτια μαζεύοντας γλυκά, ενέργεια γνωστή ως "trick or treat" (σκανταλιά ή κέρασμα). Η γιορτή αυτή μπορεί να ταυτιστεί με τις Απόκριες (ως Διονυσιακό έθιμο) και την μεξικάνικη "Ημέρα των Νεκρών" λόγω του μυστικιστικού τους χαρακτήρα.

Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017

Η αβάσταχτη βαρύτητα της ουτοπίας…


Ξύπνησα πολύ ευδιάθετος σήμερα. Εδώ και 2 εβδομάδες ξυπνάω έτσι και νιώθω τόσο ξεκούραστος και γεμάτος ενέργεια όσο ποτέ. Από την στιγμή που σταμάτησαν οι ψεκασμοί, νομίζω πως όλος ο κόσμος ξυπνάει ξεκούραστος και ευδιάθετος και αυτό σαφώς και έχει συντελέσει σε όλη αυτή την έκρηξη παραγωγικότητας, πρωτοφανής για τα ελληνικά δεδομένα.

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

Tom Petty – The Heartbreaker


Παγωμένα πρωινά, αγουροξυπνημένα πρόσωπα, χαστούκια στα μάγουλα για να ζεσταθεί το αίμα και να ξεμπλοκάρει η γλώσσα, δισταχτική (και ακαταλαβίστικη) «καλημέρα» μπροστά στο μικρόφωνο, ανέβασμα της ανάλογης «φέτας» στον μίκτη, play στο cd και, ξεκίνημα με τολμηρά μαθήματα πτήσης. Το «Learning to Fly» ήταν ίσως το δεύτερο πιο πολυπαιγμένο τραγούδι έναρξης στις εκπομπές μου (το άλλο ήταν το «Absolute Beginners» του Bowie) και ένα από τα ελάχιστα τραγούδια που άκουγα χωρίς να φορώ ακουστικά, δυναμώνοντας απλά την ένταση για να ακουστεί όπως του αρμόζει…

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

Το Νόημα της Ζωής...


Θυμάμαι ένα παλιό ανέκδοτο (από εκείνα που επιδιώκουν πολλά περισσότερα από το να σε κάνουν απλά να γελάσεις) όπου ένας τύπος έψαχνε 40 ολόκληρα χρόνια να βρει Το Νόημα της Ζωής. Έψαξε σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, διάβασε άπειρα βιβλία, μίλησε με χιλιάδες διανοητές και φιλοσόφους, ξόδεψε άπειρες ώρες να σκέφτεται και να διερωτάται, ώσπου κάποια στιγμή έπεσε εντελώς τυχαία στα χέρια του μια θαυμαστή πληροφορία…

Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Φυγή…


Το σκοτάδι σκέπαζε τον δρόμο σαν μαύρο σεντόνι σε εκείνο το κρεβάτι που ανέχτηκε το βάρος μου για τελευταία φορά πριν από 24 ώρες και αποχαιρέτησα χαϊδεύοντας διστακτικά το διπλανό μαξιλάρι λίγες στιγμές πριν την αναχώρηση, και η εντύπωση της καθυστέρησης κάθε άλλο παρά ωθούσε το πόδι να πατήσει περισσότερο το γκάζι. 

Τρίτη, 9 Μαΐου 2017

Όσα στριμώχνω σε μια βαλίτσα…


Η ζωή είναι μια βαλίτσα, παλιά και φθαρμένη, καλής όμως κατασκευής, γερό σκαρί όπως λένε, και τον αποθηκευτικό της χώρο περιορίζουν μονάχα η διάθεση, η φαντασία και οι εμπειρίες σου. Όταν έρχεται η στιγμή να γεμίσεις αυτή την βαλίτσα, για ένα ταξίδι που ίσως πάρει καιρό, το τι θα πάρεις μαζί σου είναι ένα βάρος που κάθεται αμέσως στην καρδιά και οι ώρες που περνάς προσπαθώντας να επιλέξεις, φεύγουν με απρόσμενα μεγάλη ταχύτητα…

Τρίτη, 2 Μαΐου 2017

Ονειροπαγίδα


Μερικές φορές πέφτεις κατά λάθος στον ιστό μιας ονειροπαγίδας, μαζί με εφιάλτες που δεν έχουν καμία σχέση με εσένα. Εσύ δεν είσαι εφιάλτης. Αυτό τουλάχιστον πιστεύεις. Είναι όμως έτσι; Πολλές φορές το όνειρο ενός είναι ο εφιάλτης κάποιου άλλου

Σάββατο, 22 Απριλίου 2017

Στάθης Ψάλτης – Βασικά, Καληνύχτα σας…


Νέα Σμύρνη, Ελευθερίου Βενιζέλου, καθώς έχουμε κάνει διάλειμμα από τις κλωτσιές και τις σφαλιάρες που μας έριχνε ο συγχωρεμένος Θανάσης και οι υπόλοιποι «Φουρναραίοι» (τα παιδιά της πάνω γειτονιάς με τους οποίους βρισκόμασταν σε «πόλεμο» και σύχναζαν έξω από τον φούρνο των γονιών του Θανάση), παρατηρούμε πλήθος κόσμου να έχει συγκεντρωθεί στο δρόμο κοιτάζοντας με περιέργεια το μαγαζί με τα ηλεκτρικά είδη δίπλα στο ιστορικό video club του Σκαρβέλη. Πλησιάσαμε κι εμείς. Πάνω στο πεζοδρόμιο ήταν στημένες οι κάμερες ενός κινηματογραφικού συνεργείου και μπροστά στο μαγαζί με τα ηλεκτρικά είδη, είδα τον αείμνηστο Σπύρο Καλογήρου, την πανέμορφη Έφη Πίκουλα και τον μοναδικό Στάθη Ψάλτη να κουβεντιάζουν γελώντας και να χαιρετάνε που και που, τον κόσμο…

Παρασκευή, 7 Απριλίου 2017

Ελαττωματικό Προϊόν


Βρίσκεσαι πάνω σε μια σκηνή, σε ένα απόκοσμο θέατρο σκοτεινό και φθαρμένο, με αόρατους θεατές να σε παρακολουθούν πάνω σε αδειανά καθίσματα, και όσο κι αν η θέση σου το μαρτυρά, δε νιώθεις ηθοποιός, δεν είσαι ηθοποιός, δεν υπήρξες ποτέ ηθοποιός. Το θέατρο είναι ο χρόνος, η σκηνή είναι το στάσιμο εκείνο σημείο στο οποίο έχεις αφήσει τον εαυτό σου να περιμένει, και καθώς τα χρόνια περνούν, η αυλαία μπροστά σου κλείνει. Κλείνει σταθερά, κλείνει όλο και πιο γρήγορα και γνωρίζεις καλά πως σύντομα, αντί για κενά καθίσματα, θα βρεθείς να κοιτάζεις μονάχα ένα βαρύ υφασμάτινο παραπέτασμα…

Τρίτη, 21 Μαρτίου 2017

We Want the Airwaves


Εκείνο το Σάββατο κληθήκαμε να κάνουμε μια έκτακτη εκπομπή γιατί κάποιος (δεν θυμάμαι ποιος) ήταν άρρωστος και έπρεπε κάπως να γεμίσει το πρόγραμμα. Η αλήθεια είναι ότι βαριόμασταν και το σαββατιάτικο πρωινό ξύπνημα είναι πάντοτε βάρβαρο, ιδιαίτερα αν το προηγούμενο βράδυ την έχεις δει «πειραματόζωο» αλκοολούχων πρωτότυπων αλχημειών!

Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου 2017

Λουκιανός Κηλαηδόνης – Ένας Cowboy στον Παράδεισο...


«Aν ποτέ πεθάνω, αν λέμε, αν, κάψτε ένα πιάνο κι ένα μπουφάν. Καίτε ένα αμάξι κάθε δειλινό, θέλω και τάξη, θέλω και χαμό. Δε θέλω φιέστες ούτε φωνές, τρεις μαζορέτες μ’ άσπρες στολές, ξανθούλες. Και κάποια μπάντα στο πουθενά να παίζει «Τα θερινά σινεμά». Θέλω ένα πάρτυ μες στο γκαζόν, κάποια Τετάρτη ίσως μ’ άπειρα γκαρσόν. Θα `χει ποτά για όλους, πιείτε ένα τζιν, δύο βότκες και δε θέλω μαύρα μόρτες, θέλω μπλου-τζιν…»…
Λουκιανός Κηλαηδόνης «Κούφια η Ώρα»

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

Blair Witch (2016)


Ρε παλικάρια, έχετε σούπερ-ντούπερ high definition κάμερες, υπερσύγχρονα drones για μοναδικές λήψεις από ψηλά, ασυρμάτους μεγάλης εμβέλειας, ειδικές mini κάμερες-ακουστικά με ενσωματωμένο GPS, DSLR φωτογραφικές υψηλής ανάλυσης, και δε μπορέσατε να αγοράσετε έναν απλό φακό της προκοπής;

Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

Χριστούγεννα με… το ζόρι!


Κάθε χρόνο τέτοια εποχή, ξεκινά η μεγάλη διαμάχη πολέμιων και υπερασπιστών εορταστικών «δικαιωμάτων» και οι διάφορες απόψεις (ιδιαίτερα με την εξέλιξη των ηλεκτρονικών κοινωνικών μέσων) πέφτουν βροχή στην αρένα των «ακλόνητων» επιχειρημάτων. Τα πιστεύω μας μάχονται να υπερνικήσουν τα πιστεύω άλλων, με αποτέλεσμα όλη αυτή η επίδειξη λογικής και υστεροβουλίας να καταλήγει σε ένα ανελέητο κυνήγι μαγισσών που συχνά εμποτίζεται με υπεροψία, χλευασμό αλλά και μίσος. 

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2016

Προσοχή στους... Καλλικάντζαρους!


Ότι δεν γνωρίζουμε ή ότι δεν πιστεύουμε, δεν σημαίνει και πως δεν υπάρχει. Είναι πολλές οι φορές που η φαντασία όρισε την πραγματικότητα και άλλες ακόμα όπου η πραγματικότητα ξεπέρασε την φαντασία. Οι ιστορίες που μέσα στους αιώνες διηγείται με πάθος η παράδοση σε πείσμα των καιρών που επιτάσσουν λογικές κυνισμού και δογματισμού, είναι παράδοξο να μην αναφέρουν αλήθειες και γεγονότα. Το τι θα πιστέψεις η θα προσπαθήσεις να ερμηνεύσεις περιορίζεται μονάχα από τα όρια που θέτει η φαντασία σου…

Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2016

Άγρια ταλάντευση


Τράβηξα δισταχτικά την βρόχινη κουρτίνα γνωρίζοντας τι θα αντικρίσω αλλά χωρίς ποτέ να σταματώ να ελπίζω πως θα διαψεύσω την πραγματικότητα, στηρίζοντας αυτή την ελπίδα στην αιώνια πια υποψία πως βιώνω ένα όνειρο, έναν σκοτεινό εφιάλτη που το μυαλό μου δεν έχει βρει ακόμα τρόπο να τον διαπεράσει. Η κουρτίνα τραβήχτηκε και αποκαλύφθηκε πάλι σκοτάδι. Ήταν πρωί αλλά η μέρα παρέμενε δέσμια μιας νύχτας που έχει τέσσερα χρόνια να ξημερώσει…

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

Χρόνης Μίσσιος: Η ζωή μας μια φορά μάς δίνεται...


"Η ζωή μας μια φορά μάς δίνεται, άπαξ, που λένε, σα μια μοναδική ευκαιρία. Τουλάχιστον μ' αυτήν την αυτόνομη μορφή της δεν πρόκειται να ξαναυπάρξουμε ποτέ. Και μείς τι την κάνουμε ρε, αντί να την ζήσουμε;

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

Leonard Cohen: "Remember me, I used to live for music…"


«Ο λόγος που γράφω είναι για να φτιάξω κάτι τόσο όμορφο όσο εσύ.. Όταν είμαι μαζί σου θέλω να γίνω το είδος του ήρωα που ήθελα να είμαι όταν ήμουν εφτά χρονών… ένας τέλειος άνδρας που σκοτώνει…»
- Leonard Cohen “The Reason I Write

Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2016

Θάνος Ανεστόπουλος – Μονάχα έχουν περάσει χίλια χρόνια…


Ο Χειμώνας ενός έτους που σαν κατά συρροή δολοφόνος σκοτώνει τις μνήμες της τέχνης, βρίσκεται ξανά στο κατώφλι μας. Είναι ένας Μπλε Χειμώνας που έρχεται να κλείσει τα πηγάδια των ψυχών που δεν θα τις θρέψει άλλο μάνας χάδι, και να σκορπίσει στον άνεμο τις στάχτες της φωτιάς που αιώνια αναρωτιόμαστε που πάει σαν σβήνει. Στο πέρασμα του ανθίζουν μονάχα Σαράβαλες Καρδιές. Ο Θάνος έφυγε πριν ο Μπλε Χειμώνας περάσει το κατώφλι -ίσως για να τον αποφύγει, ίσως για να τον χρωματίσει- και εμείς, κλαίμε με στίχους που γραφτήκαν για τις πτώσεις των όμορφων, ανέγγιχτων, απόμακρων ονείρων

Τρίτη, 23 Αυγούστου 2016

Δεν συνεχίζεται…



Ξύπνησα τα χαράματα με την εντύπωση πως ήμουν μόνος πάνω στη Γη! Μουσκεμένος από τον ιδρώτα κάποιου ονείρου που είχε ξεθωριάσει, αλλά ακόμη τριγύριζε βασανιστικά κάπου μέσα μου (σαν εκείνες τις απίστευτα εκνευριστικές μύγες που θαρρείς σε περιγελούν), βγήκα στο μπαλκόνι. Κοίταξα από ψηλά τον έρημο δρόμο και δεν υπήρχε τίποτα, ούτε παρκαρισμένα αυτοκίνητα, ούτε πρωινοί διαβάτες, τίποτα. Ήταν μια βαριά αίσθηση μοναξιάς που την ένιωθα να ξαπλώνει σαν πάχνη πάνω στην πόλη.

Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

Ότι έχεις για πέταμα...


Ξύπνησα από ένα έντονο όνειρο με μια φωνή που ακούστηκε δυνατή και καθαρή από το παράθυρο που πάλι είχα ξεχάσει μισάνοιχτο, μια φωνή κάπου έξω στον δρόμο που ακούω σχεδόν κάθε πρωί αλλά ποτέ δεν είχα παρατηρήσει πόσο ταιριαστά είναι αυτά που φωνάζει από το μεγάφωνο, με την ζωή ή το όνειρο από το οποίο με είχε ξυπνήσει. Ήταν απλά ο παλιατζής και δήλωνε με στόμφο: «Ότι έχετε για πέταμα μαζεύω…».
Όλα Τα Γίδια Είναι Ίδια - olatagidia.blogspot.com